Bakı 
Piylənmə bioloji qocalmanı sürətləndirə bilər, çünki artıq yağ toxuması yaşla əlaqəli hüceyrə aşınması ilə əlaqəli proseslərə təsir edir.
Bakıvaxtı.az unikal-a istinadən xəbər verir ki, bu, Siçuan Universitetinin Qərbi Çin Xəstəxanasının alimlərinin gəldiyi nəticədir. Onların tədqiqatı Genes & Diseases jurnalında dərc edilib.
Tədqiqatçılar əvvəlki məlumatları təhlil edərək piylənmənin bir neçə qocalma mexanizmi ilə əlaqəli olduğunu aşkar ediblər. Xüsusilə, artıq yağ toxuması xroniki iltihabı təşviq edir: yağ toxumasının immun hüceyrələri arasında makrofaqların sayı təxminən 10%-dən 40%-ə qədər arta bilər. Bu vəziyyət metabolik pozğunluqlar və insulin müqavimətinin inkişafı ilə müşayiət olunur.
Alimlər xromosomların uclarındakı qoruyucu bölgələrin - telomerlərin qısalmasını sürətlənmiş qocalmanın başqa bir mümkün əlaməti kimi göstərirlər. Bəzi tədqiqatlarda gənc piylənmiş şəxslərdə telomerlərin uzunluğu xeyli yaşlı, normal çəkili şəxslərin telomerləri ilə müqayisə edilə bilərdi. Müəlliflər bu prosesin iltihab və oksidləşdirici stresslə əlaqəli ola biləcəyini irəli sürürlər.
Piylənmə, həmçinin, epigenetik proseslərə - DNT ardıcıllığının özünü dəyişdirmədən gen fəaliyyətini tənzimləyən dəyişikliklərə də təsir göstərə bilər. Bəzi tədqiqatlarda insanlarda qaraciyər kütləsinin artması bu orqanın təxminən on illik əlavə epigenetik qocalması ilə əlaqələndirilmişdir.
Bundan əlavə, piylənmə mitoxondrial funksiyanı pozur, DNT zədələnməsini toplayır və iltihab siqnallarını buraxmağa davam edən hüceyrələri qocaldır. Bu dəyişikliklər həmçinin bağırsaq mikrobiotasına da təsir göstərir ki, onun pozulması da xroniki iltihaba səbəb ola bilər.
Lakin müəlliflər bəzi dəyişikliklərin potensial olaraq geri qaytarıla biləcəyini qeyd edirlər. Çəki itkisi, fiziki aktivlik və kalori məhdudlaşdırılması telomer sağlamlığı da daxil olmaqla bir sıra göstəricilərdə yaxşılaşma ilə əlaqələndirilib. Lakin hələlik çəki itkisinin bioloji qocalmanı tamamilə geri qaytardığına dair heç bir dəlil yoxdur.
Alimlər, həmçinin, piylənmənin müalicəsi üçün semaqlutid, tirzepatid və liraqlutid də daxil olmaqla dərmanlar üzərində tədqiqatlar aparırlar, lakin onların potensial cavanlaşdırıcı təsirləri indiyə qədər əsasən heyvan və hüceyrə təcrübələrində nümayiş etdirilib.
