Ulu Öndərin əmanəti: Hərbi Lisey - 55

Zamanın tozlu vərəqləri arasında elə hadisələr və elə məkanlar var ki, onlar bir millətin taleyini təkbaşına dəyişmək gücünə malikdir.

Azərbaycanın hərb tarixinə nəzər salanda, Bakının mərkəzində ucalan, divarlarından qətiyyət və intizam yağan bir ocaq görürük: Cəmşid Naxçıvanski adına Hərbi Lisey.

Bu gün şərəf məbədinin 55-ci ildönümüdür. Lakin bu rəqəm sadəcə bir zaman kəsiyi yox, bir xalqın ordu quruculuğu xəyalının gerçəkliyə çevrilməsi, on minlərlə gəncin xarakterinin polad kimi döyülməsi və müstəqilliyimizin sarsılmaz fundamentinin qurulması salnaməsidir.

Mən bu sətirləri sadəcə bir jurnalist kimi, hadisələri müşahidə edən bir qələm sahibi kimi yazmıram.

Mən bu sətirləri, illər öncə o müqəddəs divarların daxilində ilk dəfə hərbi forma geyinmiş, çiyinlərindəki kursant poqonlarının ağırlığını qəlbində bir şərəf nişanı kimi daşımış, səhərin alaqaranlığında "qalx" komandası ilə yuxudan oyanıb vətən sevgisi ilə boy atmış bir "Naxçıvanski" kimi yazıram. Bu gün əlimdə tutduğum qələm, vaxtilə poliqonlarda sıxdığım silahın mənəvi varisidir.

1971-ci il... Azərbaycan hələ Sovet imperiyasının tərkibində idi. O dövrün reallıqları azərbaycanlı gənclərin hərbi elitaya daxil olmasına, strateji qərarlar verən generallar səviyyəsinə yüksəlməsinə imkan vermirdi. Bizim gənclərimiz daha çox kənd təsərrüfatında, tikintidə və ya ikinci dərəcəli xidmət sahələrində "qiymətləndirilirdi". Lakin xalqın taleyini on illərlə qabaqcadan görən bir dahi şəxsiyyət var idi – Heydər Əliyev.

Ulu Öndər yaxşı bilirdi ki, müstəqilliyə gedən yol, ilk növbədə, peşəkar və milli ordudan keçir. Müstəqil ordusu olmayan xalqın azadlığı hər an təhlükədədir. Məhz bu uzaqgörənliklə, 1971-ci il iyulun 28-də Azərbaycan Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin qərarı ilə Bakıda ixtisaslaşdırılmış hərbi internat məktəbi yaradıldı. Bu, o dövr üçün inqilabi bir addım idi. Moskva bu məktəbin yaradılmasına şübhə ilə baxır, maneələr törədirdi. Lakin Heydər Əliyevin diplomatik məharəti və sarsılmaz iradəsi sayəsində bu məktəb nəinki yaradıldı, həm də qısa müddətdə SSRİ-nin ən nüfuzlu hərbi təhsil ocaqlarından birinə çevrildi.

Heydər Əliyev bu liseyi sadəcə yaratmadı, onu bir ata kimi bəslədi, qorudu. O, tez-tez məktəbə gələr, kursantlarla bir süfrə arxasında oturar, onların qayğıları ilə maraqlanardı. Ulu Öndər çıxışlarından birində deyirdi: "Mən Cəmşid Naxçıvanski adına hərbi məktəbi yaratmışam, onun fəaliyyətinə hər tərəfli qayğı göstərmişəm". Bəli, bu məktəb Ulu Öndərin Azərbaycan xalqına ən böyük əmanətidir. O, bu əmanəti bizə tapşırarkən gələcək generallarımızın, polkovniklərimizin harada yetişəcəyini dəqiq bilirdi. Bu gün 55 illik yubileyini qeyd etdiyimiz bu müəssisə, əslində Heydər Əliyevin dövlətçilik dühasının canlı abidəsidir.

Kursant olmaq on dörd-on beş yaşlı uşaqların bir gecədə böyüməsi, məsuliyyəti dərk etməsidir. Bizim üçün o illər dözümlülük sınağı idi. Hər səhər günəş çıxmamış sıraya düzülmək, hər addımın dəqiqliyi üçün saatlarla poliqonda tər tökmək, nizamnamələrin hər maddəsini əzbərləmək bizə bir şeyi öyrətdi: İntizam azadlığın təməlidir.

"Naxçıvanski"nin divarları arasında kursantlar təkcə hərb elmini öyrənmir. Gələcəyin generalları orada çörəyini bölməyi, yıxılan yoldaşının əlindən tutmağı, birinin dərdi üçün hamının yanmasını öyrəndik. O illərdə qurulan dostluqlar poladdan daha möhkəmdir. Çünki o dostluqların təməlində rahatlıq yox, çətinlik, sınaq və eyni amal uğrunda döyünən ürəklər dayanırdı.

Liseyin 55 illik tarixində yetişən kadrlar Azərbaycanın taleyüklü anlarında hər zaman ön cəbhədə oldular. Birinci Qarabağ müharibəsində bu məktəbin məzunları gənc zabitlər kimi döyüşə atıldılar. Onların bir çoxu şəhidlik zirvəsinə ucaldı, milli qəhrəman adını qazandı. Amma onların əkdiyi vətənpərvərlik toxumları illər sonra möhtəşəm bir bağa çevrildi.

2020-ci ilin 44 günlük Vətən Müharibəsi "Naxçıvanski" məzunlarının ən böyük imtahanı və ən böyük zəfəri idi. Azərbaycan Ordusunun rəhbər heyətinin böyük əksəriyyəti məhz bu liseyin tərbiyəsini görmüş şəxslər idi. Şuşa zirvəsinə bayraq sancan əllər, Cəbrayılda, Füzulidə strateji həmlələr edən beyinlər vaxtilə o liseyin partaları arxasında formalaşmışdı. Müzəffər Ali Baş Komandan İlham Əliyevin rəhbərliyi altında qazanılan bu qələbə, həm də Ulu Öndərin 1971-ci ildə uzaqgörənliklə qurduğu o "hərbi internat"ın qələbəsi idi.

Bu gün Cəmşid Naxçıvanski adına Hərbi Lisey özünün ən parlaq dövrünü yaşayır. Müasir hərb sənətinin tələblərinə uyğun olaraq yenidən qurulan tədris proqramları, ən son texnoloji avadanlıqlarla təchiz olunmuş sinif otaqları və peşəkar müəllim heyəti bura gələn hər bir gənci gələcəyin yüksək texnologiyalı müharibələrinə hazırlayır.

Lakin texnologiya nə qədər inkişaf etsə də, liseyin ruhu dəyişməz qalır. O ruh – Cəmşid Naxçıvanskinin adından, Ulu Öndərin vəsiyyətindən və şəhidlərimizin qanından gələn ruhdur. Bu gün hər bir kursant bilir ki, o, sadəcə tələbə deyil, o, bir ordunun gələcəyi, bir xalqın ümid yeridir.

55 il... Bir insan ömrü üçün uzun, bir xalqın tarixi üçün qısa bir müddət. Lakin "Naxçıvanski" bu 55 ilə sığdırdığı qəhrəmanlıqlarla əsrlərə bərabər bir iz qoyub. Mən bir jurnalist kimi bu sətirləri nöqtələyərkən, gözlərimin önündə o liseyin həyətində addımlayan gənc kursantlar canlanır. Onların parlaq düymələrində Azərbaycanın gələcəyi əks olunur.

Ulu Öndərin əmanəti olan bu müqəddəs ocaq yaşadıqca, Azərbaycanın müstəqilliyi sarsılmaz, ordumuzun polad yumruğu hər zaman yerində olacaqdır.

Bayramın mübarək, ey vətən qartallarının yuvası! Bayramın mübarək, mənim ruhumun və xarakterimin formalaşdığı doğma ocağım! Səninlə fəxr etmək hər bir azərbaycanlının, sənin sıralarında olmaq isə hər bir gəncin ən böyük şərəfidir. Yolun hər zaman zəfərlərə, işıqlı gələcəyə doğru olsun!

Əli Hüseynov