Bakı 
Bəzi insanların həyat yolunu vəzifə və rütbələrlə, bəzilərinin isə gördüyü işlərlə ölçmək olar. Elə insanlar da var ki, onların həyat yolu birbaşa Vətənə xidmət anlayışı ilə səciyyələnir. Artilleriyaçı polkovnik-leytenant Elçin İbrahimov da belə zabitlərdəndir.
Onun hərbçi kimi formalaşması Azərbaycanın müstəqilliyinin ilk illərinə təsadüf edib. Gənc yaşlarından seçdiyi zabitlik yolu onu qardaş Türkiyəyə – Kara Harp Okuluna aparıb. Elçin İbrahimov burada təhsil alan ilk azərbaycanlı hərbçilərdən biri olub. Türkiyədə aldığı hərbi təhsil onun peşəkar zabit kimi yetişməsində mühüm mərhələ təşkil edib.
Lakin hərbi məktəbdə qazanılan biliklərin əsl sınağı döyüş meydanıdır.
Azərbaycan Ordusunun sıralarında xidmət etdiyi illər ərzində müxtəlif vəzifələrdə çalışan Elçin İbrahimov artilleriyaçı kimi böyük təcrübə qazanıb. Onun üçün artilleriya yalnız texnika və atəş gücü deyil, dəqiqlik, soyuqqanlılıq, məsuliyyət və komandaya güvən demək olub.
İllərlə davam edən xidmət yolunun ən mühüm mərhələlərindən biri isə Vətən müharibəsi olub. Zabit andına sadiq qalan Elçin İbrahimov Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün bərpası və işğal altında olan torpaqlarımızın azad edilməsi uğrunda ön cəbhədə döyüşüb.
Döyüş meydanında hər bir qərarın, verilən hər bir əmrin arxasında böyük məsuliyyət dayanır. Artilleriyaçı zabit üçün isə bu məsuliyyət daha da böyükdür. Çünki hədəfin düzgün müəyyənləşdirilməsi, vaxtında verilən əmr və dəqiq atəş bəzən döyüşün taleyini dəyişə bilər.
Elçin İbrahimovun xidmət yolu dövlət tərəfindən də yüksək qiymətləndirilib. O, “Vətən uğrunda”, “Kəlbəcərin azad olunmasına görə”, “Vətən müharibəsi iştirakçısı”, “Qüsursuz xidmətə görə” I, II və III dərəcəli, “Hərbi xidmətdə fərqlənməyə görə” III dərəcəli medallarla təltif olunub. Həmçinin ona “Silahlı Qüvvələr Veteranı” fəxri adı verilib.
Amma bir hərbçinin həyatında elə bir məqam var ki, onu heç bir medal əvəz edə bilməz.
Elçin İbrahimovun ən böyük qürurlarından biri oğlu leytenant İbrahimli Mirzəcan Elçin oğlunun da atasının yolunu davam etdirməsidir. Bu gün Mirzəcan İbrahimli Azərbaycan Ordusunun sıralarında xidmət edir.
Beləliklə, bir vaxtlar özü Vətənə xidmət etmək üçün hərbi məktəbin qapısından daxil olan Elçin İbrahimov illər sonra oğlunun çiynində zabit paqonlarını görüb. Bu, sadəcə ata-oğul münasibəti deyil, həm də bir zabitlik ənənəsinin nəsildən-nəslə ötürülməsidir.
Bəzi atalar övladlarına sərvət, ev və torpaq miras qoyur. Hərbçinin mirası isə bəzən tamam başqadır – Vətənə sədaqət, zabit şərəfi və xidmət ənənəsi.
Elçin İbrahimovun həyat yolu da məhz bu mirasın hekayəsidir.
Türkiyədə hərbi təhsil alan gənc azərbaycanlıdan Azərbaycan Ordusunun təcrübəli artilleriyaçı zabitinə, ön cəbhədə döyüşən hərbçidən Vətən müharibəsi iştirakçısına qədər uzanan bu yolun bütün mərhələlərində bir amal dəyişməyib: Vətənə xidmət etmək.
Bu gün onun sinəsindəki medallar keçdiyi döyüş və xidmət yolunun nişanələridir. Oğlunun çiynindəki zabit paqonları isə həmin yolun davamıdır.
Və bəlkə də bir zabit üçün bundan böyük fəxr yoxdur:
Özünün illərlə şərəflə daşıdığı Vətən xidmətini övladının çiynində görmək.
Əli Hüseynov,
Bakıvaxtı.az
